Pierwsze lepsze słowo na Ż
Popularny płaz, częsty bohater bajek.
Chrząszcz z pancerzykiem, żyje w ziemi.
Określenie wyznawcy judaizmu, historyczne.
Potoczne słowo na menela lub pijaka.
Potężny ssak z Polski, symbol Puszczy.
Abstrakcyjne pojęcie istnienia człowieka.
Dawniej student, dziś też: rodzaj plecaka.
Lampa wisząca pod sufitem z żarówkami.
Wysoka roślinożerna żyrafa z Afryki.
Małżonka, partnerka w związku małżeńskim.
Uczucie smutku, żałowania lub tęsknoty.
Tradycyjna polska zupa z zakwasu.
Źródło światła na gwintowaną żarówkę.
Gorąco, płomień albo żarzący się węgiel.
Wiosenny kwiat cebulowy, żółty lub biały.
Dowcip, śmieszna wypowiedź lub sytuacja.
Damska marynarka, krótka elegancka kurtka.
Mała żaba albo popularna sieć sklepów.
- żółw
Wstydliwa, żenująca sytuacja albo zachowanie.
Spójnik/przysłówek „żeby”, poprawna forma.
Rzeczownik „żebrak”, osoba prosząca o jałmużnę.
„Żyto” – zboże, z którego robi się mąkę i chleb.
„Żuraw” – ptak lub dźwig budowlany, poprawne słowo.
„Żmija” – jadowity wąż z rodziny żmijowatych.
„Żołądź” – owoc dębu, przysmak dla dzików.
„Żużel” – odpad po spalaniu, też sport motorowy.
„Żółć” – płyn trawienny, też nazwa koloru.
„Żółty” – przymiotnik, nazwa koloru barwy słońca.
„Żbik” – dziki kot europejski, zagrożony gatunek.
„Żur” – kwaśna zupa na zakwasie, polska tradycja.
„Żagiel” – płótno na masztach, napędza statek wiatrem.
„Żaneta” – imię żeńskie, wariant franc. „Jeanette”.
„Żelazo” – pierwiastek Fe, metal konstrukcyjny.
„Żywiec” – miasto w Beskidach i popularne piwo.
„Żyła” – naczynie krwionośne, też żyła rudna.
- żyć
„Żądło” – organ obronny u pszczół, os i innych.
- Żreć
Żelek – żelowa słodycz, popularne cukierki.
Żebra – kości klatki piersiowej u kręgowców.
Żaluzja – osłona okienna z lameli.
Żuczek – potoczne określenie małego chrząszcza.
Żuchwa – dolna kość szczęki u kręgowców.
Żeton – mały krążek do gier lub automatów.
Żelazko – urządzenie do prasowania tkanin.
Żebro – pojedyncza kość tworząca klatkę piersiową.
Żurawina – kwaśny, czerwony owoc z wrzosowatych.
Żupan – dawne męskie okrycie szlachty polskiej.
Żołądek – narząd trawienny większości kręgowców.
Żołnierz – osoba służąca w siłach zbrojnych.
Żniwa – czas zbioru dojrzałych zbóż.
Żłobek – placówka opieki nad małymi dziećmi.
Żandarmeria – formacja porządkowa o charakterze wojskowym.
Żyleta – slangowo ostre ostrze lub stadionowa trybuna.
Żydzi – naród i wspólnota wyznaniowa judaizmu.
Żyletka – cienkie ostrze do golenia.
Żwir – drobne kamyki używane np. w budownictwie.
Żelki – miękkie cukierki żelowe, różne smaki.
Dawne słowo na kopalnię soli, np. w Bochni.
Żołnierz żandarmerii, dawniej też policjant.
Forma czas. „żuć” – gryźć, mielić zębem.
Choroba z zażółceniem skóry i oczu.
Przymiotnik: budzące politowanie, mizerne.
Tryb rozkazujący od „żyć” – nakaz życia.
Żeberka mięsa, np. wieprzowe z grilla.
Okres smutku po śmierci bliskiej osoby.
Zaimek „żaden” w liczbie mnogiej.
Pożegnanie, jak „do widzenia”, często emocjonalne.
Zagęstnik spożywczy z kolagenu, do galaretek.
Forma „żegnać” – „ja żegnam”, oficjalne pożegnanie.
Ktoś, kto bardzo dużo i łapczywie je.
- Żyłka
Dzielnica Warszawy, nazwa własna miasta.
Transport drogą wodną, np. morska, rzeczna.
Odmiana „żubr”; duży ssak, też marka piwa.
Specjalistyczny slang w danej grupie.
Imię żeńskie, wariant Jacqueline.
Lepka wydzielina drzew iglastych.
Osoba pływająca statkiem, marynarz.
Czasownik: prosić natarczywie o jałmużnę.
Imię żeńskie, odmiana od Jacqueline.
Miasto powiatowe w woj. lubuskim.
Pot. o Francuzie; dosł. zjadający żaby.
Proces gryzienia i miażdżenia pokarmu.
Potoczne wyrażenie zdziwienia, „co proszę?”.
Zdrobnienie od „żart”; mały dowcip.
Rzecz. od „żałować”; poczucie smutku, winy.
Mała łódź z żaglami, do żeglugi rekreacyjnej.
Potocznie: jedzenie, coś do zjedzenia.
Zdrobnienie imienia Żaneta, forma potoczna.
Nazwa memiczna/serwisu narzekania w sieci.
Zaimek przeczący: ani jedna, wcale nie.
Zdrobnienie od „żaba”; też sieć sklepów.
De woorden op de lijst Pierwsze lepsze słowo na Ż zijn afkomstig van spelers van het woordspel Stadt, Land, Rivier.