Słowo kończące się na T na K
Prawidłowy zapis, kończy się literą „t”.
Rzeczownik „krawat”, elegancki dodatek do koszuli.
„Kit” – masa wypełniająca lub potocznie bajer, kończy się „t”.
„Kret” – mały ssak kopiący pod ziemią, końcówka „t”.
„Kwiat” – część rośliny, ozdobna, kończy się „t”.
„Kort” – boisko do tenisa, wyraz kończy się na „t”.
„Karat” – jednostka masy kamieni szlachetnych, końcówka „t”.
„Kogut” – samiec kury domowej, wyraz kończy się „t”.
„Knot” – część świecy lub lampy naftowej, kończy się „t”.
„Kant” – oszustwo lub krawędź, rzeczownik z końcówką „t”.
„Kotlet” – smażony kawałek mięsa, kończy się „t”.
„Kontakt” – połączenie lub gniazdko elektryczne, finałowe „t”.
„Kompot” – napój z gotowanych owoców, kończy się „t”.
„Kikut” – pozostałość po odciętej części ciała, kończy się „t”.
„Kastet” – metalowa broń na dłoń, zapożyczenie z niem., kończy się „t”.
„Krokiet” – potrawa panierowana lub zagranie w bilardzie, końcówka „t”.
„Kojot” – drapieżny ssak z Ameryki Północnej, kończy się „t”.
„Kult” – forma czci religijnej, wyraz kończy się „t”.
„Kontrakt” – umowa prawna, zapożyczone słowo, końcówka „t”.
Poprawne, realne słowo kończące się na „t”.
Nazwa pierwiastka chemicznego, kończy się na „t”.
Rzeczownik osobowy, wyraz kończy się na „t”.
Dawne określenie druha, kończy się na „t”.
Znany rzeczownik, forma z końcowym „t”.
Rzeczownik pospolity, zapis poprawnie kończy się na „t”.
Rzeczownik abstrakcyjny, poprawnie kończy się na „t”.
Figura geometryczna, wyraz kończy się na „t”.
Nazwa miejscowości wypoczynkowej, kończy się na „t”.
Rzeczownik potoczny, poprawnie kończy się na „t”.
Rzeczownik pospolity, bilet okresowy, kończy się na „t”.
Skrót od „karting”, realne słowo z końcowym „t”.
Rzeczownik, cenny kamień, forma z końcowym „t”.
Nazwa państwa, zapis kończy się literą „t”.
Rzeczownik, wydarzenie muzyczne, kończy się na „t”.
Nazwę wieloryba zapisano z końcowym „t”.
Część stroju szkockiego, wyraz kończy się na „t”.
Rzeczownik, ciało zbiorowe, kończy się na „t”.
Gwara/ludowe „klamot”, realne i kończy się na „t”.
Dawny mechanizm do napędu, też przenośnie: ciężka praca.
Stopień wojskowy, głównie w szkołach oficerskich.
Pożyczka z banku spłacana z odsetkami.
Z niem. „kaputt” – coś zepsute, skończone.
Mistrzowskie opanowanie sztuki lub rzemiosła.
Pogardliwe określenie prostaka, gbura.
Egzotyczny owoc cytrusowy z Azji.
Zespół warunków pogodowych na danym obszarze.
- Kombatant
- Klekot
Różnica, przeciwstawienie dwóch zjawisk.
Coś namacalne, rzeczowe; też osoba rzeczowa.
Część ubrania; dawniej też nakrycie wierzchnie.
Gniazdo koguta lub potoczne określenie koguta.
Męskie imię, też bohater popularnego serialu.
Kabina pilota samolotu, z ang. „cockpit”.
Osoba ubiegająca się o stanowisko lub godność.
Starogreckie miasto, dziś region w Grecji.
Muzyczne dzieło na cztery głosy lub instrumenty.
Polskie nazwisko, m.in. tenisisty Łukasza Kubota.
Zadowolenie lub treść tekstu; oba znaczenia poprawne.
Związek osoby zamężnej z partnerem; termin prawny.
Umowa między państwem a Stolicą Apostolską.
Dawniej donosiciel; dziś także osoba wtajemniczona.
Skoncentrowana substancja, np. sok lub klej.
Mieszanka do nawozu lub pryzma odpadów organicznych.
Coś małych rozmiarów; też nazwa nośnika danych.
Jednostka policji lub komisja urzędnicza.
Szef jednostki policji, straży lub harcerzy.
Zespół barw, nastrój kolorystyczny dzieła.
Instrument dęty drewniany z charakterystycznym brzmieniem.
Rodzaj nakrycia głowy z daszkiem, męska czapka.
Państwo rządzone przez przywódcę religijnego‑kalifa.
Dawne określenie zeszytu; dziś rzadziej używane.
Nazwisko filozofa Emmanuela Kanta w spolszczonej pisowni.
Rodzaj wytrawnego wina, także nazwa wyścigów konnych.
Związek chemiczny, np. w marchwi; też barwnik.
Potoczne „kamlot” = kamień, slang młodzieżowy.
„Komplet” = zestaw rzeczy, np. komplet naczyń.
„Kut” – dawna miara długości w żeglarstwie.
De woorden op de lijst Słowo kończące się na T na K zijn afkomstig van spelers van het woordspel Stadt, Land, Rivier.