Słowo kończące się na K na P
Pospolite słowo; na końcu litera 'k'.
Nazwa narodowości; kończy się na 'k'.
Rzeczownik pospolity, finał to litera 'k'.
Codzienne słowo; końcówka to 'k'.
Znane słowo; ostatnia litera to 'k'.
Nazwa koloru kart; kończy się na 'k'.
Poprawne słowo (puk włosów); końcówka 'k'.
Poprawny rzeczownik; kończy się na 'k'.
Zwierzę; słowo kończy się literą 'k'.
Imię męskie; poprawne, na końcu 'k'.
Prawdziwe słowo; ostatnia litera to 'k'.
Przedmiot szkolny; końcówka to 'k'.
Znany wyraz; koniec na literę 'k'.
Zdrobniałe imię; poprawne, kończy się na 'k'.
Rzeczownik; wyraz kończy się na 'k'.
Potoczne słowo na wiązkę, np. pęk kluczy.
Potoczne określenie osoby nadużywającej alkoholu.
Tradycyjne ciasto korzenne, znane zwłaszcza w Toruniu.
Krótki, wysoki dźwięk, np. pisk opon.
Mały płot lub też ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych.
Zapakowany przedmiot, pakunek to po prostu paczka.
Przybór szkolny na długopisy i ołówki.
Część ciała na brzuchu, blizna po pępowinie.
Rzeźba upamiętniająca osobę lub wydarzenie historyczne.
Mały element gry planszowej, poruszany po planszy.
Luźne ziarna mineralne, składnik plaż i pustyń.
Urządzenie do pieczenia w kuchni, zwykle w zabudowie.
Dzień tygodnia, często kojarzony z początkiem weekendu.
Wyraz dźwiękonaśladowczy, np. pyknięcie zapalniczki.
Mały kawałek papieru, np. papierek po cukierku.
Zdrobnienie imienia Paweł, popularne w Polsce.
Cienka smuga światła, np. promyk słońca nadziei.
Obraźliwe, ale istniejące słowo na prostą, niekulturalną osobę.
„Palnik” – część urządzeń grzewczych, np. kuchenki gazowej.
„Placek” – ciasto pieczone, też placki ziemniaczane.
„Panek” – nazwisko i zdrobnienie od „pan”.
„Punk” – subkultura muzyczna, utrwalone słowo w polszczyźnie.
„Paluszek” – cienka przekąska lub mały palec.
„Pryk” – potocznie o starszym mężczyźnie, żartobliwie.
„Pomidorek” – zdrobnienie od pomidor, np. mały pomidor.
„Polityk” – osoba zajmująca się polityką zawodowo.
„Popek” – nazwisko/pseudonim, poprawna nazwa własna.
„Pułk” – jednostka wojskowa w strukturze armii.
„Pałąk” – wygięty element konstrukcji, np. pałąk słuchawek.
„Pajacyk” – zabawka lub postać w cyrkowym stroju.
„Puszek” – zdrobnienie od puch; też imię dla kota.
„Pisklak” – młode ptaka, np. kurczak tuż po wykluciu.
„Przemek” – popularne zdrobnienie imienia Przemysław.
„Prosiak” – potocznie o młodej świni, małym wieprzku.
Rzeczownik, typ małego parostatku, potocznie ok.
Zdrobnienie od pantofel, mały but lub butek.
Słupek, kołek w ziemi, klasyczne polskie słowo.
Mały płomień ognia, także metaforycznie.
Cienki kawałek czegoś, np. śniegu lub płatków.
Ten, kto pływa; też typ sportowca, poprawne.
Nazwisko/portal, w polszczyźnie przyjęta forma.
- Pysk
Sproszkowana substancja, np. do prania.
Potoczne określenie psa, pieszczotliwe.
Maskotka wypchana pluszem, popularna zabawka.
W chemii i matematyce: element pierwiastka.
Zdrobnienie od ptak, mały ptaszek, potocznie.
Ponury człowiek, gderliwiec; znane z baśni.
Policzek, część twarzy; forma gwarowa/potoczna.
Dźwięk pluskania wody, onomatopeja utrwalona.
Dźwięk pstryknięcia palcami, przełącznikiem.
Polskie miasto nad Wisłą, nazwa własna.
Narzędzie do piłowania, np. metalu czy paznokci.
Zdrobnienie od „piłkarz”, też stół do gry w piłkarzyki.
Mała zmiana na skórze, łagodna grudka barwnikowa.
Mały pień drzewa; reszta po ścięciu pnia.
Osoba wykonująca zawód prawniczy, np. adwokat.
Warzywo korzeniowe, też nazwisko; dawniej popularne.
Zeszyt do zapisków wspomnień, sekretów, przeżyć.
Stożkowy znacznik drogowy; też dawniej sługa.
Zdrobnienie od „pompon”; mały ozdobny pompon.
Pocisk to ładunek miotany z broni palnej lub armatu.
Pień bez korzeni, pozostałość po ścięciu drzewa.
Ozdobny pierścień z oczkiem, noszony na palcu ręki.
Polskie nazwisko, znane m.in. z filmu „Sami swoi”.
Historycznie niższy sługa/robotnik rolny na wsi.
Ogrodzony wybieg dla koni lub bydła, tor do jazdy.
Oficerski stopień wojskowy, dowódca pułku.
- Plastik
De woorden op de lijst Słowo kończące się na K na P zijn afkomstig van spelers van het woordspel Stadt, Land, Rivier.