słowo na 4 litery na K

  • Potoczne słowo, oznacza odchody lub kupkę.

  • Ptak domowy hodowany dla jaj i mięsa.

  • Kara to rodzaj sankcji lub kary.

  • Napój z palonych ziaren kawowca.

  • Zewnętrzna warstwa pnia drzewa.

  • Potocznie narkotyk lub węgiel do palenia.

  • Narzędzie z ostrzem do koszenia trawy.

  • Okrągły przedmiot, też figura geometryczna.

  • Miejsce przechowywania pieniędzy.

  • Urządzenie do puszczania wody z kranu.

  • Krok to pojedyncze przestawienie nóg.

  • Część szyi między głową a tułowiem.

  • Miejsce wyświetlania filmów.

  • Gatunek kozy domowej, też znak zodiaku.

  • Rzeczownik; krew to ciecz krążąca w żyłach.

  • Istniejący rzeczownik; kask to ochronne nakrycie głowy.

  • Rzeczownik; kret to ssak żyjący pod ziemią.

  • Rzeczownik; krab to skorupiak morski o szerokim pancerzu.

  • Rzeczownik; kosz to pojemnik na przedmioty lub śmieci.

  • Rzeczownik; kopa to dawna miara liczby 60 sztuk.

  • Rzeczownik; kuna to drapieżny ssak leśny z długim tułowiem.

  • Zaimek; ktoś oznacza nieokreśloną osobę.

  • Rzeczownik; koka to fryzura z włosów upiętych w kulę.

  • Rzeczownik; kraj to państwo lub obszar zamieszkany.

  • Rzeczownik; karp to popularna ryba hodowlana w Polsce.

  • Rzeczownik; kita to puchaty ogon lub kucyk z włosów.

  • Rzeczownik; kurs to m.in. szkolenie lub cena waluty.

  • Rzeczownik; kiła to choroba zakaźna przenoszona płciowo.

  • Rzeczownik; kość to twardy element szkieletu.

  • Rzeczownik; kaka to potocznie kakao, napój lub proszek.

  • Rzeczownik; krem to kosmetyk lub deser o gładkiej konsystencji.

  • Rzeczownik; klej to substancja służąca do łączenia rzeczy.

  • Rzeczownik; kort to wydzielone boisko np. do tenisa.

  • Rzeczownik; klon to drzewo liściaste lub jego drewno.

  • Rzeczownik „kieł”, ząb np. u psa lub dzika.

  • „Kije” – l.mn. od kij, np. kije bejsbolowe.

  • „Kapa” – narzuta na łóżko lub szata kościelna.

  • „Klub” – organizacja, miejsce spotkań ludzi.

  • „Kant” – krawędź przedmiotu lub oszustwo.

  • „Kurz” – drobny pył unoszący się w powietrzu.

  • „Knur” – samiec świni domowej, wieprz.

  • „Krak” – legendarna postać, książę Krakowa.

  • „Kwas” – związek chemiczny, kwaśny w smaku.

  • „Kaki” – owoc hurmy, pomarańczowy, słodki.

  • „Keks” – ciasto z bakaliami, popularne w PL.

  • „Koce” – l.mn. od koc, okrycie z tkaniny.

  • „Kaja” – imię żeńskie, popularne we współczesnej PL.

  • „Kres” – koniec czegoś, granica, linia.

  • „Kiep” – pot. o kimś niemądrym, głupkowatym.

  • „Kicz” – tandetna sztuka lub styl, z niem. Kitsch

  • „Koko” – dźwiękonaśladowczo: głos kur, też zdrobnienie

  • „Kult” – silne religijne lub fanowskie uwielbienie

  • „Kiść” – zwisający grono owoców, np. winogron

  • „Kier” – kolor w kartach; serce w talii francuskiej

  • „Kody” – liczba mnoga od „kod”, np. PIN-y, programy

  • „Klan” – grupa rodowa, silnie spokrewniona społeczność

  • „Kwit” – pokwitowanie, potocznie też „kwiit” do czegoś

  • „Koki” – liczb. mnoga od „kok”, fryzura na głowie

  • „Kogo” – zaimek pytajny/ względny w dopełniaczu

  • „Kama” – imię, także hinduski bóg miłości

  • „Kuku” – dziecięce: krzywda, buba; też okrzyk „kuku!”

  • „Karo” – kolor w kartach, czerwony romb na kartach

  • „Kadr” – wycinek obrazu; też grupa ludzi w firmie

  • „Komu” – zaimek „kto” w celowniku, np. „komu dać?”

  • „Klin” – narzędzie/kształt, też w geometrii.

  • kiss

  • „Krąg” – okrągła figura, też grupa osób.

  • „Klik” – dźwięk kliknięcia, też potocznie myszką.

  • „Klif” – strome nadmorskie urwisko skalne.

  • „Kary” – barwa konia; też forma od „kara”.

  • „Kuce” – liczba mnoga od „kuc”.

  • „Koma” – termin med. na śpiączkę, też w astron.

  • „Klip” – krótki filmik, np. muzyczny.

  • „Kler” – duchowieństwo, stan kapłański.

  • „Kłak” – potocznie włos, kępka sierści.

De woorden op de lijst słowo na 4 litery na K zijn afkomstig van spelers van het woordspel Stadt, Land, Rivier.